آینده ی خونین | نقد و بررسی بازی Call Of Duty Advanced Warfare

codaw-header

ندای وظیفه عنوانی خاطره انگیز در نزد علاقمندان به بازی های اول شخص تیراندازیست که در طول سالها همواره برای بهتر بودن و پیشرفت تلاش کرده است تا همچنان بتواند رضایت کابران را حفظ کند، اما اینکه تا چه حد این تلاش ها نتیجه داده اند وابسته به تصمیمات سازنده های آن بوده است و ما در این مطلب سعی داریم ببینم آنها تا چه اندازه موفق بوده اند و آیا Activision به اهداف خود دست یافته است یا خیر. در ادامه بن نقد و بررسی این عنوان با آذران گیم همراه شوید.

هر ساله با اتخاذ سیاست های جدید و بکارگیری تکنولوژی و خلاقیت در ساخت Call of Duty انتظارات بالاتر می رود و رقابت مابین استودیوهای بازی سازی نیز شدیدتر چرا که زمان متوقف نمی شود و هرکس آهسته حرکت کند بازنده است. این بار مسئولیت سنگینی بر دوش Sledgehammer Games گذاشته شد که البته در گذشته نیز این شرکت با همکاری Infinity Ward ساخت Modern Warfare 3 را در کارنامه خود داشت. یازدهمین سری از بازی های ندای وظیفه با عنوان Advanced Warfare در نگاه اول شاید عنوانی بی نقص به نظر برسد اما پس از آن بازی کردن آن متوجه خواهید شد که ترکیبی از نقاط مثبت و منفی را در خود دارد. البته بدون شک تجربه بازی بر روی کنسولهای نسل هشتم و PC لذت بخش تر خواهد بود.

نام : Call of Duty : Advanced Warfare

سازنده : Sledgehammer Games

ناشر : Activision

سبک : First-person shooter

پلتفرم ها : PS3، Xbox 360، PS4، Xbox One، PC

تاریخ انتشار : ۴ نوامبر ۲۰۱۴ ( ۱۳ آبان ۱۳۹۳)


شخصیت محوری یا داستان پردازی

روایت داستان از اقدام نظامی نیروی تفنگداران ارتش آمریکا برای نبرد با نیروهای کره شمالی در سئول شروع می شود. این رویارویی مربوط به سال 2054 است که در آن ارتش آمریکا به توانایی های قابل توجهی در زمینه های جنگی دست یافته است و این پیشرفت ها را مدیون یکی از شرکت های بزرگ فعال عرصه در تولید فناوری نظامی بنام اطلس می باشد. شخصیت اصلی داستان Jack Mitchell (با گویندگی Troy Baker) می باشد که بازیکن کنترل او را بدست دارد و در یکی از صحنه های بازی همراه دوست صمیمی خود Will Irons می جنگد که در جریان آن Will بر اثر یک اتفاق غیرمنتظره کشته می شود و Mitchell نیز یک دست خود را از دست می دهد. مدتی بعد طی برگزاری مراسمی ضمن تقدیر از Mitchell یاد و خاطره کشته شدگان نیروهای ارتش گرامی داشته می شود و پیکر Will Irons با حضور چند تن از سران ارتش از جمله سرهنگ Cormack و همچنین پدر Will، رییس کمپانی اطلس به خاک سپرده می شود. مطمئنا یکی از اهداف سازندگان بازی در این نسخه استفاده از شخضیت های مشهور سینما بود، Kevin Spacey در نقش Johnathan Irons مدیر عامل اطلس ایفای نقش می کند، اگرچه حضور او در نگاه اول ممکن است وزنه سنگینی بر روی خط داستانی به نظر برسد. اما با اندکی دنبال کردن بازی متوجه می شویم که گویا وی بیشتر به جهت جبران برخی از کمبودهای بازی بکار گرفته شده چراکه تا اواسط بازی داستان از محتوایی خوب و تاثیرگذار بهره نمی برد و به شکلی خطی دنبال می شود.

تکنولوژی پیشرفته عامل پیروزی در جنگ

همانند سایر نسخه های بازی گیم پلی این نسخه به لحاظ اصولی و هنگامی که در حال نشانه گیری هستیم تغییر چشم گیری نداشته و به اصلیت خود وفادار مانده است. اگرچه تغییرات اعمال شده نیز اندک نیستند و بازی با توجه به نام خود یعنی Advanced حالت نوین و پیشرفته تری در عرصه نظامی پیدا کرده است. بکارگیری لباس های Exo یکی از این نمونه ها می باشد. پوشیدن این لباس سرباز را به سطوح بالایی از جنگاوری می رساند. شاید یک روز پیش بینی در مورد این نوع تکنولوژی های نظامی پیشرفته به واقعیت نیز تبدیل شود، باید منتظر ماند و دید. نسبت به نسخه های قبلی امکانات مختلفی را در بازی شاهد هستیم از قبیل اسلحه های لیزری و مغناطیسی، نارنجک های هوشمند، امکان پرش های بلند و سقوط از ارتفاع بدون آسیب دیدن، نامرئی شدن از دید دشمنان(که یکی از هیجان انگیزترین تجربه های بازی می باشد) و فرستادن بالگردهای بدون سرنشین با امکان هدایت ماهواره ای برای نابودی دشمنان که در مرحله ای برای دستگیری Hades از آن استفاده می کنیم، بسیار لذت بخش هست.

با کامل کردن هر ماموریت در بازی بسته به اینکه چه مقدار در انجام آن موفق شوید با استفاده از امتیازات خود یکسری آیتم ها برای اضافه شدن به لباس خود را می توانید دریافت کنید. البته این بستگی به شما دارد که امتیازات خود را چگونه مدیریت کنید تا امکانات مناسب تری را خریداری کنید آیتم هایی از قبیل امکان کاهش لگدزنی اسلحه ها، افزایش میزان باتری EXO، هدف گیری بهتر، افزایش مقاومت در برابر حملات دشمن با ارتقای زره، دویدن سریع تر و … . تنوع اسلحه ها در حد قابل قبولی است ولی آنقدر خوب نیست که شما را کنجکاو به کشف اسلحه های جدید بکند و نکته ای که در این میان به چشم می آید این است که اسلحه هایی که در آغاز ماموریت با خود دارید بیشتر جنبه نمایشی دارند و آنقدرها تخریب پذیری و دقت از خود نشان نمی دهند و همین عامل شما را مجبور میکند تا به استفاده از اسلحه های دشمنان خود روی بیاورید! در یک کلام بخواهیم بگوییم جنگاوری پیشرفته خود را با تمامی امکانات بازی نشان می دهد بجز اسلحه های متداول یعنی تفنگ ها.

جزییات نسبتا خوب در تقابل با صحنه های سینمایی عالی

بر طبق شواهد موجود این بار گرافیک بازی با بهره گیری از فناوری های جدید و ارائه آن بخصوص بر روی کنسول های نسل هشتمی پیشرفتی قابل ملاحظه داشته است اما مطمئنا بهترین در نوع خود نیست. متاسفانه امکان انجام بازی برای من فقط بر روی X360 فراهم شد که لذت بخش هم بود اما تفاوتی محسوس بین گرافیک برجسته صحنه های سینمایی CGI و خود بازی وجود داشت. مشخص است سازندگان بازی تمام توجه خود را بر روی نسل هشتم گذاشته بودند و انتقال گرافیک بر روی نسل هفتم را بر عهده High Moon Studios گذاشتند، اینطور احساس می شود که این استودیو خود زیر چتر Activision مخفی شده و با این بهانه که بازی انحصارا بر روی XOne و PS4 و PC عرضه شده خود را از شر انتقادات رها کرده یا بی اهمیت جلوه داده است. جزییات بازی بخصوص طراحی شخصیت کوین اسپیسی در پرده های نمایشی بسیار دقیق صورت گرفته اما نحوه بازی و دیالوگ های او تاثیرگذاری زیادی ندارد. گرافیک بازی فراز و نشیب بسیاری دارد رنگ بندی در فضاهای تاریک، زمانی که Mitchell با دوستان خود از محل اطلس مشغول فرار است و همینطور مرحله پل سانفرانسیسکو واضح و خوب است اما کیفیت اجسام مطلوب نیست، بخصوص اجسامی که در دور دست ها قرار دارند وضوح کافی ندارند. برای تجربه زیباتر بازی بهتر است روی آخرین حد سختی آن اجرا کنید هوش مصنوعی متاسفانه در برخی موقعیت ها خوب عمل نمیکند به عنوان مثال زمانی که در چند قدمی دشمنان همزمان با دوستان خود یعنی Ilona و Gideon مشغول تیراندازی به آنها هستید از حضور شما آگاه نمی شوند! و یا حتی زحمت نزدیک شدن به شما را به خود نمی دهند. البته اگر نگاه منصفانه ای داشته باشیم با همه اینها بازی در مجموع نسبت به نسخه های قبلی خود گام های متعددی را رو به جلو برداشته است که قابل چشم پوشی نیست و نسبت Ghosts یک موفقیت بزرگ محسوب می شود.

عدم توازن و سردی صدا

متاسفانه موسیقی متن بازی نقش آنچنان خوبی در بازی ایفا نمی کند همانند وصله ای ناجور عمل می کند و آنجا که باید باشد نیست. این شاید تصمیمی از سوی سازندگان بازی در جهت بهتر جلوه دادن تمرکز روی صداهای اسلحه ها و نبردهای بازی باشد اما آنقدر که انتظار می رود این صداها هرچند قدرت و هیجان خوبی به بازی اضافه میکنند اما مشکلی در آنها وجود دارد و آن هم عدم توازن ولوم و حجم صداست طوری که بعضی قسمت ها اینقدر دیالوگ ها نامفهوم هستند که می بایست ولوم را زیاد کنید و در جاهای دیگر صداهای خمپاره ای که از طرف ASTها پرتاب می شود به شکلی نامطلوب و بی کیفیت پخش می شوند طوری که ناچار که به کم کردن صدا می شوید. در یکی از مراحل بازی قبل از شروع شدن آن موسیقی زیبایی با حالتی غم انگیز پخش شده و Mitchell در فلش بکی به سالهای قبل، گذشته خود را در ذهنش به خاطر می آورد که چگونه با هم رزمانش از جمله Will Irons دوشادوش همدیگر در ارتش می جنگیدند و خاطرات خوبی با هم داشتند تا آن لحظه که Will زندگیش را از دست می دهد و سپس شرکت بزرگی مانند اطلس با جاه طلبی های آیرونز اعتبارش را از دست می دهد. بدون شک لذت بخش ترین قسمت نمایشی بازی برای من آن قسمت بود.

 

AmiR76C

AmiR76C

مسئولیت◄ مدیر برنامه های آذران گیم♣ شهر◄ San Gisar♣ سن◄ 17♣وضعیت◄ آینده نگری♣ می بینم◄ اوگی♣ گوش می دهم◄ جاده می رقصد♣ بازی می کنم◄ Run Ninja Run♣ می کشم◄ کاریکاتور♣ می خوانم◄ زبان بدن♣ می خورم◄ دوغ ♣علایق◄بنفش، بنفیکا♣امضا: کنکور نزدیک است

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

۲ پاسخ

  1. Bad_Boy_17 گفت:

    عالی بود. احسنت احسنت !!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *