نقد و بررسی کامل و جامع بازی ارتش های فرازمینی

ارتش های فرازمینی

ارتش های فرازمینی

ارتش های فرا زمینی یا ارتش های فرامرزی ؟

سال هاست که بازی سازی خود را در دل مردم جای داده بود و صنعت بازی پیشرفت های فراوانی کرد ولی همچنان خبری از ساخت بازی های رایانه ای در ایران نبود.کم کم جوانانی علاقه مند به این عرصه شروعی به ساخت بازی هایی کردند .ولی متاسفانه  این بازی ها از نظر کیفی در سطح پایینی قرار داشتند . موفقیت های مالی باور نکردنی بازیسازان خارجی باعث شد که بازیسازی در کشورمان بیشتر جدی گرفته شود و استدیو های بازی سازی متعددی بوجود بیاید . یکی از آن ها استدیو راسپینا بود که اثر آنها توانست از فیلتر کنترل کیفیت چهانی بگذرد .ولی براستی چه چیزی باعث شد که این اتفاق رخ دهد؟ در ادامه مطلب با بررسی کامل بازی ارتش های فرازمینی همراه ما باشید .

داستان

عجول ها هرگز به مقصد نمیرسند !

سازنده بازی در یک کلام سعی کرده است که داستان قابل قبولی ارائه دهد . ولی به راستی در این کار ناکام بوده است . از طرفی Pacing یا همان سرعت روایت داستان آنقدر زیاد است که تا درک کنید چه شده است ؛ موضوعی دیگر مطرح می شود ! بازی با پیش زمینه ای خوب شروع می شود (اگر چه تا حدی از بازی Killzone تقلید شده است و طردشدگان چه از نظر داستانی و چه ظاهری شبیه Helghast های Killzone هستند ) ولی به ناگهان شخصیت اصلی بازی وسط ماجرا رها می شود و باید گیم پلی را به صورت غیرمنطقی ( از بعد داستانی ) جلو برد .  از طرفی شخصیت پردازی بازی بسیار ضعیف است و کاراکتر به یاد ماندنی ای در باز وجود ندارد . دیالوگ های بازی نیز از نظر ساختاری قابل باور نیستند و در پایان نیز بازی بسیار ضعیف به اتمام میرسد و به هیچ کدام از سولات ما پاسخ داده نمیشود . در کل تمام این مشکلات را می توان به پای ناپختگی و تازه کاری سازندگان آن گذاشت ، به شرط اینکه از این تجربه شان درس لازم را گرفته باشند .

شخصیت سازی ضعیف شایان اصلا با قیافه اش که شبیه سایکو (Psycho ) از Crysis است ؛ جور در نمی آید .

گیم پلی

ترکیبی از Halo ،Dark Souls ، Mario !

ترکیبی از Halo ،Dark Souls ، Mario !

گیم پلی بازی در یک کلام قابل قبول است . نه در حد شوتر های خارجی نرم و روان است و نه در حد بازی های گذشته  وطنی خشک و نچسب . الگوی بازی ساده است ؛ چند دشمن نگون بخت را کله پا می کنیم ، هدف تعیین شده را انجام می دهیم و به طرف هدف بعدی رهسپار می شویم. ولی خوشبختانه الگوی بازی فقط حرکت از نقطه الف به ب نیست و هیجان لازم را به بازی باز القا می کند .

حدود پنج یا شش نوع دشمن با درجه سختی های مختلف در بازی وجود دارد . با این همه متاسفانه بازی از تنوع خوبی برخوردار نیست . همه ی اینها به خاطر کمبود بودجه , قابل گذشت است . ولی بزرگترین مشکل بازی عدم کنترل کردن درجه سختی آن است . در بخشی از بازی ، گیم پلی به قدری آسان است که ترجیح می دهید آن را بر روی درجه ی سخت بازی کنید و به ناگهان موج بی پایان دشمنان سخت جان باعث پشیمانی شما شده و با خود می گویید : ” چند هزار طردشده در این سیاره زندگی می کنند؟!”

گرافیک

چشمانت را نوازش خواهد داد !

چشمانت را نوازش خواهد داد !

بازی های کمی شایستگی لقب پیشرو گرافیکی را دارند . در نسل قبل Crysis ، Killzone و Battlefield پیشروهای گرافیکی  بودند ، که جهش را به معنای واقعی کلمه نشان دادند . در نسل جدید به واقع هنوز چیزی به نام پیشرو نداریم . ولی می توان این بازی را در صنعت بازی سازی پیشرو دانست ! چون هر بازی ای که از سطح بازی های دیگر در استودیوهای ایرانی بالاتر رود ؛ باعث تقویت این صنعت در کشور می شود . این حرکتی انقلابی در صنعت بازی سازی ماست . حرکتی که باعث مطرح شدن در سطح جهانی می شود . گرچه هنوز برای مقایسه کردن این بازی با بازی های درجه یک بسیار زود است . اولین چیزی که در مورد گرافیک بازی به چشم می خورد ؛ افکت هاست . افکت ذرات ، افکت باران ، افکت نور شدید و گردو خاک همگی عالی کار شده اند . تکسچرهای بازی ( بافت ها ) خیلی خوب کار شده اند و از سطح توقعات بالاتر هستند . طراحی اسلحه ها نیز قابل قبول است .

به راستی با دیدن آبی که به زمین ریخته و انعکاس محیط در آن شوکه شدم . طراحی شخصیت ها نیز بسیار خوب است . گرچه تنوع کمی دارد ولی کیفیت مهم تر از کمیت است . طراحی شایان شبیه سایکو در کرایسیس 3 است و طراحی دشمن های اصلی به سادگی مار را به یاد هلگاست ها می اندازد که از سری Killzone ( مخصوصا Shadow Fall ) القا گرفته اند . لیپ سینک یا مطابقت دیالوگ ها با حرکت دهان و لب های شخصیت ها کمی بد انجام شده است که البته قابل گذشت است . در طراحی مراحل سعی شده  تنوع حفظ شود ؛ که تا حدودی موفق نیز بوده است . در کل نقطه درخشش بازی به راستی گرافیک آن است ؛ که با استفاده از موتوری ساده و به اصطلاح مجانی اینچنین موفق ظاهر شده است .

صدا پیشگی

وقتی حنجره های طلایی رنگ می بازند

وقتی حنجره های طلایی رنگ می بازند

گرچه برای استادان صدا پیشه ی بازی احترام زیادی قائلم ولی اصلا از کار آنها در بازی راضی نیستم . دیالوگ ها قابل باور نیستند و لحن صدا پیشگان آن را کاملا مصنوعی می کند .به شخصه یکی از نکاتی که واقعا توی ذوقم زد و روایت داستان را برایم تقریبا نابود کرد؛ صداپیشگی بازی بودرو بجز شخصیت فرمانده که صداپیشگی خوبی داشت بقیه همگی نا امید کننده بودند.

متاسفانه هنوز صداپیشگی در هیچکدام از بازی های ایرانی قابل قبول نیست . در حالی که یک صدا پیشه ی خوب داستان بازی را به صورت قابل توجهی ارتقا می دهد و میتواند باعث موفقیت یک بازی شود .

موسیقی و افکت های صوتی

حسی دلنشین از نوایی تکراری

حسی دلنشین از نوایی تکراری

در بازی افکت صدای اسلحه ها ، باران، توفان شن ، سفینه ها و راه رفتن روی سطوح مختلف به خوبی شبیه سازی شده اند ولی موسیقی های بازی جای بسی تامل دارند . موسیقی های بازی آدرنالین خون را تا حد خوبی بالا می برند ؛ ولی بعد از چند دقیقه که یک موسیقی را بارها می شنوید ، از تاثیر آن به اندازه قابل توجهی کاسته می شود . اما در کل موسیقی های بازی خوش ساخت کار شده اند .

راسپینا پرنده ای در حال یادگیری پرواز

در آخر باید گفت که استودیوی بازی سازی راسپینا کم و بیش به وظیفه ی خود که ارتقاء سطح بازی های ایرانی بود عمل کرده است و می توان از این پرنده در آینده انتظار پروازی باشکوه تر را داشت . این بازی 100% ارزش بازی کردن را دارد , مخصوصا که از بخش شبکه ای نیز برخوردار است . اگر عشق گرافیک هستید ؛ این بازی می تواند شما را راضی کند . این بازی در شهریور ماه 94 منتشر شده و از افتخارات آن پخش در شبکه steam و انتخاب آن به عنوان بهترین بازی مستقل می باشد و باید گفتگرافیک بازی حتی از بعضی نمونه های خارجی برتر است .

به امید فردایی روشن تر برای این صنعت در کشور عزیزمان

 

(نمره ها با توجه به سطح بازی سازی داخلی داده شده است ؛ اما سخت گیرانه )

جدیدترین اخبار بازی

نکات مثبت : گیم پلی خوب ، گرافیک عالی ، افکت های صوتی گوش نواز

جدیدترین اخبار بازی

نکات منفی : هوش مصنوعی ناقص ، داستان نصفه و نیمه  ،  شخصیت پردازی ضعیف ، پایان بد ، صداپیشگی نا امید کننده

 

نویسنده : سیاوش ملاحسینی

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

۲ پاسخ

  1. AmiR76C AmiR76C گفت:

    ممنونم نقد کاملی بود بازم منتظر این نقد ها هستیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *